Nieuws
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Big Benny en brouwer ontsnappen aan blauw oog

"Het mooiste is", gaat Benny door,"optreden in een zaal die naar de zeswekendienst ruikt - zo noemen we een zaal die niet wil - en je krijgt na twee, drie nummers toch de gang erin. Dat geeft zó'n voldoening…." Met pretogen: "Daar zou ik bijna de gage voor laten liggen!"
Kitty serveert een mooi glas Lindeboom bier en Benny neemt een slok. Een paar maanden geleden nam hij het carnavalslied 'Water' op, waarin hij oproept om met de Vastenavond een glaasje bier mínder te drinken. "Je wilt niet weten wat voor commentaar daarop is gekomen van fans. 'Niks water, wég water! Ben je van je geloof afgevallen? ' riepen ze. Natuurlijk niet. Ik drink graag een glas bier, ben echt geen heilige. Maar te veel, dat red je niet." Het lied was een antwoord op de relletjes vorig jaar op de elfde van de elfde in Maastricht, door overmatig alcoholgebruik. Benny: "Ik durf met de hand op mijn hart te zeggen - en niet om de bierbrouwerijen een veer in de kont te steken - dat het niet veel met biér te maken had, maar met sterker spul"

Je zou het niet zeggen als hij tekeer gaat op het podium, maar de volgende ochtend heet Big Benny gewoon Ben Peters, commercieel directeur van een uitgeverij. "Soms is die combinatie wel eens raar", weet hij zelf ook. "Morgenvroeg heb ik enkele functioneringsgesprekken en zakelijke contacten. Het kan zomaar dat ik de avond ervoor met diezelfde mensen nog de polonaise heb gelopen. Maar het mooie is dat je alle twee die dingen kunt doen zonder jezelf te veranderen. In mijn manier van communiceren bijvoorbeeld ga ik echt geen intellectuele woorden gebruiken, zo ben ik niet. " Ook vanavond is de zakenman Ben Peters niet ver weg. Hij wil het naadje van de kous weten over het Lindeboom-krantje: de papiersoort, waar het gedrukt wordt en hoe het wordt verspreid. Met een slim lachje: "Het kan vanavond interessant worden, dat heb ik al lang in de gaten…!" Lindeboom kan een messcherpe offerte tegemoet zien.

"Wanneer heb jij eigenlijk voor het laatst met de mond vol tanden gestaan", vraagt Willem Geenen zich af. "Dat gebeurt zelden…", erkent Benny. Als iedereen is uitgegrinnikt: "Alleen als ze me emotioneel raken. Zoals bij een cd-presentatie in 1998. Ik zong een lied over mijn overleden vader, en mijn bejaarde moeder stond op het podium erbij. Zegt ze ontroerd en toch plagerig, terwijl ik aan het zingen ben: 'Sjei toch oeht, quatschkop' - Ik was de tekst, álles kwijt. De band liep nog door, maar ik wist echt niet meer wat ik moest doen." "Verstandige moeder", bromt Willem Geenen op de achtergrond. En het bleef nog lang gezellig aan tafel.

Over die ene keer toen hij géén chauffeur bij zich had bij een optreden. Op de terugweg reed hij de fuik van een alcoholcontrole in. "Ik dacht: doe maar grappig, misschien dat ze dat wel leuk vinden. Lees verder