Nieuws
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

"Het was vallen, vallen, vallen en weer opstaan"

maar het grote keerpunt was toen ik Heij Kammeraod op de radio hoorde en mijn eigen versie uitbracht: Lurrie. Toen kwam de explosie. Ineens waren we populair. We gingen van 40 naar 500 optredens per jaar. Het was zelfs zo sterk: bij het openingsfeest van carnaval laten ze altijd veelbelovende Limburgse artiesten optreden voor de tv en ik was niet uitgenodigd. Ik kreeg allemaal telefoontjes van verontwaardigde fans en ik zei dus min of meer voor de grap tegen die mensen: neem een spandoek mee met daarop: 'Wo is Benny' (waar is Benny). Daar werd dus massaal gehoor aan gegeven en iedere keer dat de camera op de zaal gericht werd gingen al die spandoeken omhoog met mijn naam. Dat was echt een geweldig moment.

Nu heb ik het ontzettend druk. Ik ben voor 2005 al helemaal volgeboekt. Veel mensen geloven me niet als ik dat zeg. Op een dag liepen een stel journalisten van Dagblad de Limburger een avond mee, maar na het vierde optreden haakten ze af. Ze trokken het niet meer. Ikzelf heb er weinig problemen mee. Ik vind het gewoon leuk. Wat wel heel erg jammer is, is dat ik mijn vrouw en mijn dochter zo weinig zie. Daarom wil ik binnenkort maar een beetje gaan afbouwen, want ik wil niet vervreemden van mijn familie. Dat is wel het nadeel van dit leven.

Ondanks alle tegenslag in het begin heb ik altijd van mezelf gehouden. Dat klinkt misschien gek, maar dat is wel heel belangrijk. Dat heeft me, samen met de mensen om me heen, door die moeilijke tijd heen geholpen. Dat en blijven dromen, want dromen komen altijd uit. Als je er in blijft geloven en gewoon door gaat met doen wat je wilt doen, komen ze altijd uit."